ရင္ေတြနဲ ့ ရင္းခဲ့ရင္
မိုး……..
ညိဳပီေလ.
ခြဲ……..
ခြာပီေလ.
ဒီရင္ မွာ မစဲဆူလိႈက္သဲေအာင္ ရြာေတာ့
သံေယာဇဥ္မိုးေရ.
နွတ္ဆက္ျခင္းေတြရဲ ့အေ၀း
ဆံုဆည္းရာ နယ္နမိတ္ေလးထဲက
ရင္ခတ္အနမ္းေတြ မေသြ ့ေျခာက္ခင္
ေတြေ၀ျခင္းေတြကို ဆန္ ့က်င္လို ့
မင္းရဲ ့ ရင္ခြင္ေဟာင္း ဒါမွမဟုတ္
အနႈိင္းမဲ ့ လြင္ျပင္ မွာ
ပန္းေတြမခင္း
ရင္ေတြခင္းလို ့
ၾကိဳေနမယ္ေလ
မင္း…….
နင္းေလွ်ာက္လာမဲ ့ အခ်ိန္ ကိုေပါ့.
ရာမ ၂၅
No comments:
Post a Comment