လမွာ ပြင့္ေသာ
လြန္ေလပီးေသာ အခါက အတိတ္ဆို
အရိပ္လို လိုက္မလာေအာင္
အဆိပ္ေသာက္ခဲ ့ သင့္တယ္.
ရနံမဲ ့ ေသဆံုးျခင္းေတြထဲ
အလကားရတဲ ့
ဥေပခါ တရား နဲနဲထဲ ့ေပးပါ
အားပါးတရ က်ဆံုးပါရေစ.
ေဘာင္ေတာ့ မခတ္ပါနဲ ့
အလြမ္းေတြ လြတ္လပ္စြာ ေမြးဖြားပါေစေလ.
ပန္မျဖစ္တဲ ့ ပန္း
ရည္ရြယ္ရာသို ့လွမ္း နိုင္ဖို ့အေရး
ေသြးလႈေပးမယ္.
ေတာ္တန္ရာမထိုက္ ေရြလမွာစိုက္
နန္းထိုက္တဲ ့ပန္း
ေနာင္အစဥ္ေအးရေအာင္
ေလေျပေဆာင္ေသြးလို ့
ရင္နင့္ ေအာင္ ေမႊးေစ.
ရာမ ၂၅
No comments:
Post a Comment