တံခါး

ရြာလဲ ရြာ
ညိဳတဲ ့ မိုး
မစိုခဲ့ဘူး.
ျပန္မယ္ဆို မငိုနဲ ့
လာမယ္ဆို ၾကိဳခဲ ့
အစြန္းအထင္းမရွိတဲ ့ စကားေတြနဲ ့
အဆံုးထိ မဖြင့္ခဲ့တဲ ့ တံခါးရယ္ပါ.

ရာမ ၂၅